Ze względu na swoje położenie i subtropikalny klimat, Reunion posiada sprzyjające warunki do rozwoju bogatej fauny i flory. Wiele gatunków, jakie można znaleźć na wyspie, są endemiczne dla tej części świata, co czyni z Reunionu obiekt zainteresowań biologów oraz botaników. Co ciekawe, liczba endemicznych gatunków roślin na jednostkę powierzchni jest na Reunionie trzykrotnie większa niż na Hawajach i pięciokrotnie większa niż na Galapagos. Poniżej przedstawiamy kilka typowych dla wyspy przykładów miejscowej roślinności.
Dombeya
Dombeya to rodzaj roślin kwitnących. Nazwa rodzajowa upamiętnia Josepha Dombeya (1742–1794) – francuskiego botanika. Rośliny te występują głównie w całej Afryce i na Madagaskarze. Dwadzieścia cztery gatunki są rodzime dla archipelagu Maskarenów, z czego aż dwadzieścia trzy to gatunki endemiczne dla tych wysp. Na Reunionie znajdziemy m.in. dombeyę blattiolens, ciliatę, delislei, ficulneę, formosę czy reclinatę. Rośliny te nieco przypominają hortensje i są z nimi często mylone.
http://mahots.univ-reunion.fr/web/taxa/Dombeya_blattiolens.html
Tamaryndowiec górski (acacia heterophylla)
To gatunek drzewa z rodziny bobowatych, endemiczny dla Reunionu. Rośnie pomiędzy 1200 a 2200 m n.p.m. i stanowi dominujący gatunek lasów tamaryndowych. Jego drewno wykorzystywane jest do produkcji mebli. Tamaryndowiec górski zaliczany jest do akacji, jednak w przeciwieństwie do wielu innych gatunków afrykańskich, nie posiada on kolców. Na żyznych glebach, może osiągnąć od 20 do 25 m wysokości, ale ze względu na płytkie ukorzenienie, często przegrywa w starciu z cyklonami tropikalnymi.
https://fr.wikipedia.org/wiki/Tamarin_des_Hauts
Angrek z Cilaos (angraecum cilaosianum)
Endemiczny storczyk, występujący w lasach tropikalnych na Reunionie, na wysokości od 1000 do 1900 m n.p.m. w obszarze stale nasyconym wilgocią atmosferyczną. Jest to roślina epifityczna, kwitnąca od grudnia do stycznia. Kwiat został odkryty przez botanika Eugéne Jacoba de Cordemoy w 1899 r. Od 27 listopada 2017 angrek z Cilaos znajduje się pod ścisłą ochroną.
https://www.mi-aime-a-ou.com/angraecum_cilaosianum.php
Filao branle (erica arborescens)
Filao branle, zwany również branle vert, to gatunek wrzosu drzewiastego, endemicznego dla Reunionu. Występuje na wysokości od 800 do 2000 m n.p.m. Preferuje runo wysokogórskie, kwitnie od czerwca do listopada. Krzewy osiągają od 4 do 5 m wysokości. Na końcach giętkich, zakrzywionych gałązek, rozwijają się małe kwiaty, o kształcie otwartego kielicha. Jego gatunek pokrewny – erica reunionensis również występuje endemicznie na Reunionie.
https://fleurs-fruits-feuilles-de.com/erica_arborescens.php
Faujasia łuskowata (faujasia squamosa)
Gatunek rośliny z rodziny astrowatych. To mały krzew o żółtych kwiatach, rosnący na wysokości 1900 m n.p.m. na wilgotnych terenach skalistych lub zboczach klifów. Występuje wyłącznie w Parku Narodowym Reunion, jest rzadka i zagrożona wymarciem. W 2019 r. pojawiła się na serii znaczków wydanych przez francuską Le Poste.
https://inpn.mnhn.fr/espece/cd_nom/706283/tab/fiche
Losto café (gaertnera vaginata)
Krzew z rodziny kawowców z charakterystycznymi białymi kwiatami. Jest jednym z najpospolitszych krzewów w tropikalnych lasach deszczowych na Reunionie. Rośnie na wysokościach od 200 do 1500 m n.p.m. Potoczna nazwa „Losto café” nawiązuje do nasion owoców, które przypominają ziarna kawy. Wysokość krzewu może wahać się od 1 do 8 m. Roślina jest polimorficzna – znane są jeszcze jej dwa sąsiednie gatunki, różniące się morfologią kwiatostanu.
https://www.mi-aime-a-ou.com/gaertnera_vaginata.php
Drzewo pachnące bielą (ruizia cordata)
Małe drzewo endemiczne dla Reunionu. Młode liście są mocno postrzępione i bladozielone, podczas gdy liście dorosłych drzew są srebrzyste. Ilość drzew tego gatunku znacznie zmniejszyła się w XX w. z powodu pożarów i wycinek związanych z rozbudową dróg. Dzięki odzyskaniu sadzonek udało się jednak odtworzyć część populacji. Ruizia cordata jest lokalnie uznawane za drzewo-talizman przynoszący szczęście. Drzewo pachnące na biało to obecnie gatunek chroniony, na mocy dekretu ministerialnego z dnia 6 lutego 1987 r.
https://www.mi-aime-a-ou.com/Ruizia_cordata.php
Palma trująca (hyophorbe indica)
Palma trująca, endemiczna dla Reunionu, bywa też nazywana palmą wieprzową, ponieważ dawniej jej liśćmi karmiono świnie. Palma osiąga ok. 10 m wysokości, zaś liście są wygięte i przerzedzone. Kwiaty mają różowo-białą barwę i charakteryzują się silnym zapachem. Palmy można spotkać w lasach na wysokości ok. 700 m n.p.m. W przestrzeniach miejskich oraz przydomowych ogródkach należą one do rzadkości.
