20/11/2023

Demografia Reunionu

Demografia w pigułce

Na początku 2023 roku, według spisu powszechnego, Reunion zamieszkiwało ok. 980 000 osób, co dało mu pierwsze miejsce pod względem liczby ludności w zestawieniu wszystkich francuskich wysp. Od 2014 roku liczba mieszkańców wzrastała średnio o 0,4% w skali roku, czyli nieco szybciej niż we Francji kontynentalnej (+0,3%). Gęstość zaludnienia wynosiła w 2023 roku 391 osób na km², plasując tym samym Reunion na 36. miejscu na świecie.

Populacja

Wzrost liczby ludności napędza przede wszystkim równowaga naturalna, przejawiająca się nadwyżką urodzeń nad zgonami, zaś płodność pozostaje wysoka i wyraźnie wyższa niż we francuskiej metropolii. Struktura wiekowa Reunionu świadczy o tym, że populacja wyspy jest młoda, jednak starzeje się ona szybciej niż we Francji metropolitalnej. Osoby poniżej 25 roku życia stanowią obecnie 41% ludności – dla porównania we Francji jest to 31%. Z kolei 11% rezydentów Reunionu to osoby powyżej 60 roku życia.

Z racji tego, że na wyspie nigdy nie było rdzennej ludności, współczesny Reunion to najprawdziwsza mieszanka etniczna. Wśród mieszkańców znajdziemy osoby pochodzenia afrykańskiego, urodzone na Reunionie, tzw. Cafres, Malbarów (Tamilów), białych Kreoli, tzw. Yabs, metropolitalnych Francuzów, tzw. Zoreils, Chińczyków (głównie z południowej części Chin), Malagasów, Komoryjczyków i Mahoryjczyków. Przekłada się to również na istny tygiel religijny. Dominuje chrześcijaństwo, wewnątrz którego prym wiedzie katolicyzm, ale nie brakuje także przedstawicieli innych wyznań, w tym hinduizmu, islamu, bahaizmu, buddyzmu czy wierzeń plemiennych. Reunion to przykład miejsca, w którym wielokulturowość i wielojęzyczność współgrają ze sobą na wielu płaszczyznach życia codziennego, a ludność wyspy jest dumna z tak dużej różnorodności.

Standard życia i wykształcenie

Mediana standardu życia i ubóstwa przedstawia się mniej optymistycznie. W roku 2019 aż 37% mieszkańców Reunionu żyło poniżej granicy ubóstwa, czyli o 15% więcej niż we Francji kontynentalnej. Plasuje to Reunion na niechlubnym trzecim miejscu najbiedniejszych regionów Francji, tuż za Majottą i Gujaną Francuską. Za taki stan rzeczy odpowiada deficyt miejsc pracy na lokalnym rynku zawodowym. Jednak ze względu na wysokie koszty utrzymania, samo zatrudnienie, nie gwarantuje dostatniego życia na Reunionie. Ok. połowa Reuniończyków żyje za mniej niż 1320 EUR miesięcznie, przy czym wielu korzysta z programów socjalnych. Nie bez znaczenia jest tu poziom miejscowej edukacji. Średnio jeden na trzech mieszkańców ma przynajmniej maturę. Wykształcenie wyższe posiada co piąty Reuniończyk, czyli znacznie mniej niż na poziomie krajowym (31%). Z kolei 43% mieszkańców Reunionu ma niewielkie kwalifikacje zawodowe lub nie ma ich wcale.

Gospodarka

Produkt krajowy brutto (PKB) w 2020 roku wyniósł 19,2 mld euro, zaś PKB na jednego mieszkańca – 22148 euro. Oznacza to, że Reunion niespecjalnie przyczynia się do wzrostu francuskiego PKB, jednak wśród wszystkich departamentów zamorskich (DOM), radzi sobie najlepiej. W roku 2020 zatrudnienie na wyspie wzrosło o 1,3% i na koniec roku przekładało się na 302 900 obsadzonych miejsc pracy. Optymizmem napawa fakt, że miejsc pracy systematycznie przybywa. Liczba bezrobotnych wynosiła 59 000 osób w 2021 roku, co odpowiadało 18% ludności czynnej zawodowo. Dynamika zatrudnienia doprowadziła do spadku bezrobocia o 3% w porównaniu z rokiem 2019. Mimo to ten pozornie dobry wynik, znacznie odstaje od średniej francuskiej, która wynosi 7,9%. Wśród osób w wieku produkcyjnym, zatrudnionych jest zaledwie 46%.

Migracje

Z Reunionu emigrują przede wszystkim młodzi dorośli w wieku od 19 do 30 lat, podczas gdy imigranci to głównie osoby w wieku 30+. Główną przyczyną emigracji jest najczęściej bezrobocie i poszukiwanie lepszych opcji zawodowych w metropolitalnej Francji. Mimo to, w związku z polepszeniem się warunków życia na wyspie, z każdym spisem powszechnym wzrasta liczba repatriantów. Największa fala powrotów na Reunion przypadła na lata 1990 – 1999.

Chociaż Reunion jest jednym z najsłabiej rozwiniętych regionów Francji, według wskaźników makrorozwojowych, takich jak PKB na mieszkańca czy HDI (Human Development Index), zdecydowanie zalicza się on do krajów rozwiniętych i wykazuje wyraźnie wyższy poziom rozwoju niż inne kraje Oceanu Indyjskiego.